• Dick van der Veen

Afscheid van Annie Jonker: 'U hebt nog op mijn oma gepast'

EMST ,,U hebt nog op mijn oma gepast", zegt een jongetje tegen Annie Jonker (76). Niet zo verwonderlijk, want in de afgelopen 53 jaar waakte ze in de speeltuin over het welzijn van drie generaties Emster kinderen.

Dick van der Veen

Met tranen in de ogen moest ze eind vorige week de sleutel inleveren. Gezondheidsproblemen spelen haar al een tijd parten, maar de oppas oma wist van geen wijken. ,,Ik kan nog net van het bankje bij het hek komen. Ik wil het de mensen in Emst niet aan doen dat ze me er straks uit moeten dragen", zegt ze met een aanstekelijke lach. Altijd goed geluimd, nooit zonder koekjes en ranja. Niets in het leven is onvervangbaar. Toch lijkt het vinden van zo'n gedreven toezichthoudster nauwelijks haalbaar. Al helemaal niet voor zo'n lange tijd.

KINDEREN ,,Ik kwam er terecht via mijn eigen kinderen. De tijd dat Willie Coenen ze bezig hield met zakdoekje leggen en andere spelletjes. We hebben het toezicht gedaan met een aantal moeders. Ben als enige overgebleven. Het heeft me veel gebracht. Toen ik in korte tijd mijn man en twee kinderen verloor was de speeltuin mijn troost. De kinderen zagen dat ik verdrietig was. Ze zijn zo eerlijk in hun reacties. Zie je dat schuurtje daar? De verf van mijn man zit er nog op. Hij deed veel onderhoud. Deze plek is me dierbaar." Hoewel het aantal kinderen wisselt zal Annie Jonker die ene keer met 65 jongens en meisjes nooit vergeten. ,,Ik had ze een ijsje beloofd. Nou, dat heb ik geweten. Mijn zoon moest hals over kop naar Frentz om voorraad aan te slepen." Ze is blij dat er nooit iets ergs is gebeurd. ,,De toegenomen veiligheidseisen hebben het spannende en avontuurlijke van de speeltuin doen sneuvelen. Kinderen moeten leren om zelf op te passen. Dat doen ze toch in het verkeer ook? Wanneer je alles voor ze wilt regelen dan gaat het buiten de speeltuin mogelijk mis. Toen ze prachtige schommels met een grote ijzerzaag vernielden heb ik het moeilijk gehad. Je vraagt je af of dat nu echt nodig was. Het zwembadje moest weg. Kinderen hadden er zo'n schik mee. Nu ligt er een grote zandbak, waar de katten hun behoefte in doen. We maken het weer brandschoon, maar zeg me nu eens wat veiliger is?."

AANWEZIG Op deze kille middag is ze om half twee aanwezig. Geen kind te zien. Na anderhalf uur is ze ervan overtuigd dat er niemand meer komt en sluit het hek. Het moet heel slecht weer zijn wil ze de dagelijkse gang naar de speeltuin achterwege laten. Ruim een halve eeuw zorgde ze er voor dat alles 's morgens aan kant was om op tijd naar de speeltuin te gaan. Emst zegde haar er vrijdagmiddag dank voor tijdens een receptie. Hoe vult ze voortaan die middagen tussen april en oktober in? ,,Geen enkel punt. De breinaalden en de puzzels liggen op me te wachten. Af en toe ga ik een kijkje nemen. Dan zal ik moeite hebben om me er niet mee te bemoeien." Enkele jaren geleden ontving de speeltuin door toedoen van Annie Jonker de Jo Postprijs.