Waar oe veur de schoonmaakfurie

As 't veurjaor zich andient, alles in de natuur uut lup, gif dat een goed gevuul. Toch bint d'r heel wat manskeerls die op zeker moment 't liefste een poossien onder wilt duken. Weg van huus waor alles op de kop wordt ezet. 't Woord wa-j 't liefste niet wilt heuren is schoonmaak. Bie alles wat d'r verandert is dat een consta nte factor. Met de bessem, de dweil en de poetslappe 't hele huus deur. Maken da-j vot komp is dan 't beste wa-j doen kunt. Dan loop ie ok niet de kans da-j e sommeert wordt umme dit bie te vàrven of dat te vernieuwen en wel gelieke. Merie is daorop gien uutzundering. Van 't ene op 't andere moment jaag ze mien 't kantoortien uut.

,,Gait, an de kante. En ruump de boel is op astoeblieve." Ik kriege de kans egees niet umme een selectie te maken. As ik nog wat nao lope te prakkedenken aover wat weg kan en wat mut blieven, gooit zee 't spul an an de kante en niet zo zachies ok. Schoonmaak is mode die niet verandert. Dat hef wel wat weg van 't modespelktakel. End meert worden dat al ehollen en end april steet 't nog an ekondigd op de borden links en rechts. Ie kunt ok zeggen dat ze d'r vrog bie bint veur volgend jaor. Dat zal toch wel niet, want elke keer kump d'r meer volk op of. Dat op de borden zal wel 't wârk van mansluu wèèn, want vrouwen hadden 't al lange op eruump toen de zunne de eerste straolen 't veurjaor inslingeren.

Wat die olde borden en teksten betreft moch d'r wel wat meer van Merie in de organisaties zitten. Goed dan, terug naor de ontreddering van mien kantoortien. Ik hebbe zo goed en zo kwaod as 't kon stukken in veiligheid ebracht. Een dag later samen met Bouffon, de Franse buldog van Annegien, wandelen aover een nieje route. Die had ik kottens op ezoch. Stun in een buukien. Dat d'r bie pakken en op weg met de benenwagen. Mar potjandorie, waor lag dat ding? Ik zal ule d'r niet langer mee vervèlen. 't Buukien was slachtoffer. Lag al lang en breed in de kraakwagen. Ik heb Merie d'r wel effies flink op an espreuken. 'k Dacht dat ik 't nog wel in grote trekken wisse en bin met de hond op pad egaon. Toch raken ik op een gegeven monument an 't twiefelen.

Bouffon wol deur, mar ik mos toch effies umme mien hen kieken hoe vàdder te gaon. De hond keek mien an met van die grote oegen, zo in de geest vanb: baassien, weurum mag ik niet effies lös van die lijn? Gie mens te zien, in gien velden of wègen, dus veuruit dan mar. Hee bleef netties in de buurte. Daor kwam d'r mien dan toch nog ene integen. Niet de eerste de besten trouwens. De boswachter in eigen persoon…

Die keek mien en Bouffon naos mien an, halen een ander buukien dan die ik missen uut de borstzak en hiel zien prevelement. Gien lösloopgebied meneer, ja ok dat nog, en dus de buldog an de lijn. Bouffon sprung tegen 'm op lekken 'm aover de hande en gaf köppies zo as Annegien 'm dat eleerd hef. En dan zie-j dat een boswachter ok mar een mense is. Veur disse keer een waarschouwing en 't niet vàdder vertellen. Dat doe-k dus ok niet……

Ruump astoeblieve de boel op mansluu en leg dinge an de ketten. As de veurjaorsfurie uut brik is d'r gien hollen meer an.

Groetenisse van GAIT.