Gait van deRenderklippen

Wie niet heuren wìl, mar ok wie niet heuren kán mut vulen. Dat kon ik ule uut de erste hand bevestigen. Zo kort veur de jaorwisseling was d'r weer veul te doen in de Grote Kàrke van Epe. Daor organiseert ze sinds jaor en dag Play In. Een alderkeizerse hoop zangers en muzikanten treedt dan op. Ie meug d'r gratis en veur niks nao binnen. Meestieds is Merie daor niet weg te branden mar met al 't bakken en braojen kwam zee d'r niet an toe. Ik varen d'r eigenlijk ongemark zelf nao binnen. Liepe zo achter Tinus an met wie ik an de praot was eraak. Iederene genoot, mar bie mien kwam 't geluud allenig van links binnen. En in een kàrke, zeg noe zelf, geet alles netties deur 't midden. An de heurapparaten kon 't niet liggen: ik hadde d'r in de mâântied nog nieje batteriejen in edaon.

Tja, dan begint oe dat vanzelf tegen te staon as 't volk umme oe heer met straolende eugies zit te genieten en ie 't met de bassen mutten doen daor waor de tenoren buten de oren blief. Apperaten in, apperaten uut, niks hielp. En van opmarkingen van luu ummen mien hen in de gees van 'Doet ze 't niet meer' wo-j dan ok niet vrolijker. 't Enige wat gesmeerd liep kwam uut en niet in de geheurgang. Een ander douwen mien een lieste onder de neuze, mar dat maken 't d'r ok niet bèter op. De Play In worden de smoor in en niet zon klein bettien ok. De ofwisseling in 't programma was groot. Elkene kwam an zien of heur trekken, met uutzundering dan van disse jonge van de Renderklippen. Zingen, speulen, meratten maken, de drie deerns die 't al een jaor of wat veur mekare maak verdient een pluumpien. 't Enige wat d'r nog an mankeren was jodelen scheut mien in de gedachten, drie tel veurdat ik daor zelf ongewild in heb veurzien. Dat waren de tellen die ik neudig hadde umme van de zitplaatse achter een pilaar vandan te lopen op weg nao de uutgang. Mar die pilaar gaf niet mee. Ie wilt niet weten wat d'r dan deur oe hen schut. Ik zage maone en starns tegelieke. Hoe of ik buten ekomen binne kan ik ule niet zeggen. Wel dat ik flink an 't zwalklen ewes bin. Dat mut de luu achter de kraome met starke wien opevallen wèzen. ,Meneer, zo onder de indruk? Kan ik u dienen met een bekertje?' Dat konnen ze.

Ik weer op huus an met heufpiene in de viefde versnelling. Ik wol 't vanzelf veur Merie geheim hollen, mar de bult op 't veurheuf verraojen mien. Ik mosse tekst en uutleg geven. Nao de Play In ewes. ,Ja, dat snap ik, mar in de kàrke maak ie toch gien ruzie Gait?' Nee, vanzelf niet. Dus mos ik met de billen bloot. Merie wol de heurapperaten hebben en ging d'r mee nao de keuken. 't Duren niet lange of ze was d'r al mee terug. ,Gien wonder Gait.

Dat rechter dink zit kats verstop. Al steet d'r een olifant bie de schaopskooi te tetteren dan heur ie daor nog niks van.' Met een zuur gezichte kreeg ik de vrouwe nog an 't lachen. ,Dus wie niet heuren kan mut vulen.' Dat was volgens eur de juuste gevolgtrekking. Inmiddels kump 't geluud van tweeduuzendennegentiene nao een bezuukien an de oorsmid weer helder binnen. Ik hoeve de pette niet langer met de schoenlèpel op te zetten. Wense al mien zuupotters een onwies mooi jaor toe met de naodruk op de gezondheid.

GAIT.