Gait van deRenderklippen

De autosmid fronsen de wenkbrauwen. Vulen zich veur de gek ehollen deur Merie. Op de vraoge of de tegenpartieje al etekend had zei ze: 'Dat dut Annegien.' Ku-j oe 't gezicht van de man veurstellen? Veur dat ule terecht ok um uutleg vraog 't volgende. Merie rit niet veule in ons karregien, mar as ze 't dut dan ku-j 't weten ok. Vlug as een wilden 't hofpad in. As d'r gien rem op zol zitten dan kwam ze an de andere kante vande heuischure weer nao buten. Op 't verzuukien van Annegien an moe en van mien an de vrouwe umme 't toch een bettien kalmer an te doen kregen wule iets te heuren van slome drieters en zo. Mar ik mudde toegeven, töt veurege wèke, op dolle dinsdag za-k mar zeggen, is't altied nog goed egaon. Ze had van dit en van dat op 't leste moment neudig en dus met een rotgang op 't darp an.

Annegien kwam onderwiel wat vrogger van 't wark. 't Beoordelingsgesprek was gauwer egaon as ze had edach en ze waren nog tevreden ok bie de baas. Wule druk in gesprek aover de Sunterklaos kadogies toen de stilte op de Klippen worden verstoord deur een flinke knal en in de slipstream daorvan een hele hoop gemopper in de hoogste versnelling en met de geluudskrane helemaole lös. Effies later kwam Merie de kamer binnen stuven. Een kop as een butenmodel biet. ,,Kop-j oew auto niet een meter vàdder zetten? Mos dat noe zo neudig?" Ze mos 't wel tegen Annegien hebben, want in die van mient reej zee immers zelf. ,,Komp, mar is kieken wat 't gevolg is." Nou, dat ko-j zelfs in 't duuster wel zien. Aoveral glas op 't hofpad. Ule begriep wel wat toen langzaam an ok töt ons deurdrung. De Nikita Lauda van de Renderklippen was zoas gewoonlijk onbenullig hard binnen kommen stuven en kon niet meer remmen veur de auto van Annegien net umme de hoek. Beide autos te hetter en te fletter. ,,Twee vliegen in ene klap", zei ik, mar dat had ik bèter niet kunnen doen. De damp was d'r nog niet af. Ze zol mien met de bessem anvliegen. Zo bleef de scha dus in de familie. Annegien en Merie bint bie verschillende verzekerings onder ebrach. ,,Ik zal wel scheidsrechter wèèn", beud ik an, mar daor hadden ze gien behoefte an. De autosmid kon 't lachen niet laoten. De stemming bie Merie was umme eslagen as een blad an de boom. ,,Ik hadde te veule haos", zei ze. En haostige spoed is zelden goed. Allenig veur de garage.

Och, 't is in een deuk in de beide voertugen ebleven. Annegien hef nao de tied al twee keer bie afwezigheid van Merie an mien evraog waor as de brokkenpiloot noe weer nao toe was. Ze hadden beide nog niet eerder de boel verrinneweerd, dus met de scha viel 't allemaole ok nog best mee. Ik heb noe in elk geval wisselgeld as Merie mien op de tabberd zit. ,,Een dubbele rem op de auto of ik komme de schure niet meer in." Ik zeg dat allenig tegen ule. Mar vanaovend steet 't op pampier. In de Sunterklaosgedichten. 'k Heb 't nog nooit zo makkelijk ehad de leste jaoren.

Luu, ziet da-j uut de zak blief en maak d'r iets old hollands gezelligs van. Op een leuke manier zwart maken dat kan gelukkig nog in dit land. Ik dele gien Zwarte Piet uut an tegenstanders anders staot die met löage hande.

GAIT