Gait van deRenderklippen

Annegien had te doen met eur meester van de legere schoele. Ze kwam 'm in verwarde toestand tegen middenin Apeldoorne. Ie konnen op honderd meter ofstand al zien dat hee 'm niet op zien gemak vulen. Op de vraoge hoe 't met 'm was kwam 't antwoord van Albert zak-mar-zeggen wat alles dudelijk maken: ik bin de vrouwe kwiet. Ik denke dat hee 't op zien Hooghaarlemmerdieks hef ezegd, want op 't niveau van die beiden lig dat veur de hand. Kwiet bie 't bosschappen doen, dat kwamp d'r wel gelieke achteran, toen hee zag hoe de schrik 't deerntien umme 't hàtte sloeg. Annegien mos zichzelf inhollen umme niet te vraogen veur hoeveule procent hee daor hartzeerte van had.

Dat hef een achtergrond. Albert is een meester waor de vente ok dàttig jaor later nog met veule waardering aover klassineert. Hee kon d'r mee lèzen en schrieven. Zoiets hei-j in de vingers of niet. In dit geval was 'm dus de vrouwe bie 't bosschappen doen uut de vingers eglip. Ie kent dat wel: net effies langer veur de etalage loeren as een keerl daor zo gauw meugelijk langs heer wil. Mar goed, terug nao de tied van de legere schoele. Albert kon hastik mooi vertellen aover 't menselijke lichaam. Hee drukken dat op een gegeven monument uut in procenten.

Zoveule van dit en zoveule van dat. Die dekselse Annegien maken flitssnel een optelsummegien en stak de vinger op. ,,Meester, ik komme an honderdenéén procent." Ik wete niet of hee een ribbekaste te hoge had ineschat, mar zoiets zal 't wel ewes wèèn. Dat is Albert en Annegien altied bie ebleven in 't vàddere lèven. Vandaor dus ok die plaogende vraoge hoeveule procent um die vermissing van de wederhelfte had eraak. Ze stunnen nog effies bie te kletsen. Annegien brach 'm op de heugte dat zee nog weer in de universiteitsbanke was ekroapen umme rechten te studeren. Met een bul veur Spaans kom ie in disse buurte niet zo gauw an de slag. Ze maken volges mien nog een grappien. Annegen mos d'r vaart achter zetten, want stel dat zien vrouwe d'r vandeur was, dan kon hee een goeie rechter wel gebruken. Dat is de grootste gekkigheid die-j mar bedenken kunt, want tussen Albert en de vrouwe ku-j nog gien spelde kriegen, as ik 't figuurlijk zo uut magge drukken. Ze heb 't d'r mar op ehollen dat 't allemaole wel te-recht zol komen. En beste luu, umme nog effen de procenten d'r bie te halen: de inzet van de meester veur de gemeenschap is gien honderdenéén, mar honderdenvieftig procent.

Hee maak d'r zelfs smerige hande veur umme zo hier en daor de boel weer ree te kriegen. Dat dut hee met Mannes waor a-j kottens een stuk aover heb kunnen lèzen in disse krante. Wat dat angeet mag 't Meneertien um ok wel is een keer as vriewilliger bie de kladden griepen. Want hee is niet af en toe, mar de hele wèke deur Present. Oh ja, veurdat ik 't vergète. Hoe 't daor in Apeldoorne ofelopen is. ,,Kump vanzelf goed, as 't geld op is kump ze disse kante wel weer uut", hef hee Annegien laoten weten. Ze heb ze dezelfde dag nog weer met de arms in mekare zien stiefelen dus d'r is niks umme ule ongeruste aover te maken. Merie kump d'r an met de koffie en daor zeg mien dreuge mond gien nee tegen.

Groetenisse van GAIT.