Gait van deRenderklippen

Veur mien schoonmoe hoeven de èèpels niet te gruuien. Nog veurdat ze d'r ene an de vörk had was ze bie wieze van sprèken al èèpelmuu. Nee, die ging honderd procent veur 't dagelijks brood. Daor liet ze zich de keeze niet van of èten. Wat zeg ik: ie kregen gien kans umme ok mar in de buurte d'r van te komen. Brood stun drie keers daags in eroosterd, al kwam 't rooster op zich d'r niet an te passe. Ik komme d'r op umdat ik net bie de bakker bin ewes waor ik van die uutneudigende kleine ooglijke degelijke breuties zagge liggen. Toen scheut mien 't veurval weer in de gedachten. Moe had op Annegien epas, wat ze wel vaker dee-j en met liefde. Tja, en umme onze dankbaarheid töt uuting te brengen heb wie een taofel bespreuken in de Ouwe Anleg. 't Hoeven wat schoonmoe betref gien grote taofel te wèèzen, want ze was kieskeurig met 't warme èten en nam oaveral mar een klein bettien van. Of helemaole niks niemendal.

De menukaarte was an eur niet besteed. Ze pakken 'm an en zonder d'r ok mar een ogenblik andacht an te geven leggen ze de kaarte weer naos zich neer. Veurgerecht, hoofdgerecht en toetje…..Ze mos d'r niet an denken. Een lakker stukkien vlees, bieten en sjuu, dat was 't wat eur betref. À la carte? Ja maak 't noe: uule zuuk 't mar mooi uut in de keuken. Gien à la carte en niet van de kaart. En toen Merie en ik in gezamenlijkheid veur zuurkool gingen lokken dat bie eur een reactie uut in vier woorden: hang aover de lip. En dat met een misprijzend gezichte waor een bettien kool nog zuurder van zol worden. Wie lieten ons 't veurgerecht niet ontglippen. Merie ging veur tomaten en ik veur champignons in de soep. De restaurantholder had wel deur dat an schoonmoe gien dreug brood te verdienen viel. En as dat wel zo was ewes had zee 't al in de sloeke veurdat hee zich d'r aover kon ontfermen. Noe is d'r bie de Ouwe Anleg ok gien mense op uut umme de klanten 't brood uut de mond te stoten. Integendeel. Bie de soep worden schöttelties met van die kleine luukse breuties e serveerd. Twee veur drie mensen. Schoonmoe worden metene actief. ,,Dat is sneu, weurumme krig Gait dit niet?", zei ze tegen Merie.

Veurdat die ok mar een kans kreeg umme verbouwereerd te raken nam zee de inhold van ene van de schöttelties töt zich. De kruumels waren veur Gait. Nood zuch brood mut zee hebben edacht. Dat 't eur smaken ko-j van 't gezichte oflèzen. De bediening zag 't met genoegen an. Zetten eur nog een preuze van die breuties veur de neuze. Schoonmoe hoef d'r niet meer aover nao te denken waor de volgende keer de keuze op zal vallen. ,,Ze lèès oe hier de wensen van 't gezicht", zal zee hebben edacht. Um eur goeje hàtte te laoten sprèken scheuf zee de toegift mien kante uut. Umdat ik nog heel wat op te peuzelen kreeg heb ik 't eur elaoten. Niet umdat ze d'r nog van mut gruuien. Tweehonderd pond liek mien zat genog. Mar 't is nooit verkeerd umme met oe schoonmoe goeje maoties te wèèn. Ze wol ok nog de hele bups betalen , mar daor kwam niks van in. Dat liet ik toch mar bie 't kind van de rèkening. Luu, a-j nog wat belèèf heb waor umme te lachen völt, stuur 't dan disse kante op.

De dank is groot en krachtig, twee meter tachtig. GAIT