Gait van deRenderklippen

Met de zunne nog töt laat op de aovend is 't goed umme uut te hollen op de banke bie 't hofpad. Bie een köppien koffie geet 't dan veurnamelijk aover 't weer. De vredige stilte op de Klippen hölt 't rumoer van daor buten op ofstand. 't Niejs bepark zich töt wie d'r etrouwd en escheiden bint en dt begint mekare aardig in evenwicht te hollen. Wieter veur de res vertelt Merie mien wie ons ontvallen bint. Die grip zoas veule vrouwluu as de krante kump gelieke nao de overliedensadvertenties. Somtieds stik Knelis de buurman de neuze um de hoek en vlak daor achteran de res van zien lichaam. Ok gien gesprekken die diepe bint.

Vergangen wèke had hee de kleine Dina, jongste dochter van zien oldste zeune bie zich. 't Was al tegen 't journaal za-k mar zeggen. De vente van noe gaot niet meer zo vrog onder de wolle as wule vrogger. Dat mu-j ok niet willen vergelieken. Ze bint ok veule wiezer. Daor gaf Dina ons een ansprèkend veurbeeld van. Ze zit in de dàdde groep van de Darpsschoele. Kan heel goed mee kommen. Daor waor Knelis en ik 't aover de voetbal hadden hiel Merie 't deerntien bezig. Op die lèèftied is de liefde nog heel pril, mar 't begint al wel. Toen Knelis en ik de frustratie aover de ofwezigheid van Oranje in Rusland van ons ofepraot hadden, nam Dina 't woord. Tussen de pruullip deur die ze opzetten vertellen ze ons dat Pieter van drie banken achter eur vremp was egaon. Dan stao-j toch effies te kieken. Ze wol van Merie weten wat of zee d'r mee an mos. Die was net as ons hastik verras deur de mededeling. Vremp egaon. Op de legere schole…..Wat was d'r dan gebeurd? Hee was, zo klonk 't bedrummeld, niet met eur nao schooltied op huus an elopen, zo as gewoonlijk, mar met Toos van de bakker mee egaon. En dat zol ze 'm betaald zetten. Wule waren met stomheid eslagen. Zo jonk en al zukke wieze praot. Vremp gaon op de legere schoele. 't Was toch effies wennen veur ons driejen op de banke.

Een paar dage later was 't allemaole weer vergèten. Pieter had allenig mar brood mutten halen. Zee mos d'r niks achter zuken had hee ezegd. Toch had ze nog wat bedenkingen. Pieter is , zo leren ze ons, een bange scheiterd bie 't zwemmen en zee juus een waterrot. "Kan dat wel wat worden, tante Merie?", vreug ze. Misschiens dat 't prille geluk dus nog verwatert. In ene aosem deur voegen ze Merie toe dat jongens in de klas vreselijk stoer doet. Ze wol d'r toch nog is goed aover naodenken. En de andach gunk weer volledig nao 't mobieltje. De conversatie zakken weer terug nao koetjes en kalfjes. An Dina gien kind. Die was zo leek 't wel helemaole van de wereld. Toen verrassen zse ons met de mededeling dat ze d'r uut was. Willie die naos eur zit, zo vertellen ze, had ok de schik af van Jaap achterin de klasse. Die liep veurtaan allenig op huus an en vulen zich daor toppie bie. Kon ze onderweggens eur eigen gang gaon. Nee, ze zut 'dr met Pieter toch gien brood in. Tja, op die lèèftied lig 't met scheiden toch iets eenvoudiger. Ik magge haopen daw 't wat 't weer betref niet mutten doen met 't prachtige veurjaor. Zuuk ze zonzijde en holt de klongels d'r onder.

Groetenisse van GAIT.