Gait van de Renderklippen

Iederene kent wel zo iemand. Een mond as een schuurdeure die 't dun deur de broek lup as de dokter int 't spel is. Wat dat angeet heb ik een veurbeeld dicht bie de deure. Buurman Knelis is as de dood veur een injectie. As kind al mut hee alles an mekare hebben eschreeuwd as de spuite d'r in mos um 'm te bescharmen tegen roodvonk, pokken en mazelen. Dat is d'r in de loop van de jaoren niet bèter op eworden. 't Zat 'm ok niet mee. Op herhaling veur de militaire dienst kwamp hee niet terug bie 't lichte ofweergeschut. Ze sturen 'm nao de geneeskundige troepen. En daor hef hee een wereldrecord ebreuken. Al bie 't deurbladeren van een boek met eerste hulp stoeken hee tegen de vlakte. Bie de geboorte van zien eerste zeune in 't ziekenhuus in Zwolle liep hee vot as een haze en was al in de buurte van Nunspeet toen kleine Tinusman zich melden. Vergangen wèke mos hee zich melden veur 't afnemmen van bloed. Naokieken op diarree zei hee, mar d'r stun diabeet. Hee was 't stuur aover zichzelf al kwiet vanaf 't moment dat de huusarts um 't document mee nao huus gaf. Hee hef een keer of wat e probeerd umme d'r onderuut te komen, mar daor was gien denken an. Mina schep der genoegen in umme de held op sokken nog een bettien zenuwlapperiger te maken. ,,Laot mien is kieken Knelis. Hoeveule dinge heb ze an ekruus? Een, twee, drie, vier, vieve…..Och mien lieve stumper, zörg mar da-j flink wat drink de kommende dag want ie raak daor wel een liter of wat kwiet dunk mien." Hee hef in de anloop nao 't ziekenhuus nog nooit zo vake 't kleinste kamertien van binnen ezien. In 't ziekenhuus kwamp hee Geert van Toos tegen. Die zit bie 'm in 't bestuur van de geitenfok vereniging. Ok al zo'n mannegien die met een baoge um de dokter hen lup. Die zörgen veur de warming up. Toen Knelis 'm vreug wat of hee hier te zuken had zei Geert: ,,Ik mosse mien laoten prikken. Ik haope dat ie veur wat anders hier mutten wèèn, want d'r zit daor een deerne die de hele boel verklongelt. Ze hef een deuze met naolden op mien vergok. Kiek mar, ik binne bont en blauw." Knelis scheut van rood in spierwit. D'r speulen 'm van alles deur de kop, mar hee zag gien uutvlucht. Hee mos zich trouwens melden bie de huusarts veur de uutslag. Niet die op zien veurheuf, want die kwam spontaan töt stand in de wachtkamer van 't ziekenhuus. In ene keer viel zien oge op een tekst an de mure. 't Worden um zwàrt veur de ogen. ,, Een ogenblik geduld, u wordt gehaald." Och mien lieve mensen, hee zat toch niet in de wachtkamer van de verloskundigen? Nee, daorveur zaten d'r veus teveule mansluu. Mar wacht is, mut hee hebben edacht, kommen halen….kommen halen…. De deur gunk lös en Knelis van de Renderklippen worden verzöch binnen te gaon in wat hee veur 't slachthuus hield. De boezeroen opstreupen, een vuus maken. Hee had 't niet meer. Zetten de voete stevig neer , halen diepe aosem en keek 't noodlot in de ogen. ,,Even een pleistertje er op. Dat is voor het nabloeden:", zei de prikjuffrouw. ,,Ja mar, d'r mutten vief buissies vol zei mien vrouwe….",,Meneer Knelis, het is allemaal al achter de rug. U hebt prachtige aders." Tien pond lichter is hee weer op de Klippen a esjaggerd.

Gait.