Gait van de Renderklippen

Komp Merie niet an met praoties aover verwende blagen en slappe moeders. Dan krieg ie de volle laoge. Vente die de olders umme de vingers wint, aoveral eur zin in krieg en kunt vraogen wat ze wilt? Met de skoeter nao school en met 't vliegmesien op vakantie?

Dan kan bes wèèn, mar niet in Epe. Daor bint jonge deerns die de Spartaanse opoeding weer heb inesteld. Merie kan uule d'r alles aover vertellen. Ze kwam met 't haor én de stèkels recht aoverende terug van de Mark op de Renderklippen. "Gait, noe mu-j is effies goed nao mien luusteren. Dit laote ik niet aover zien kant gaon. Is dat mens noe hele maole van Lotje getik." Ik heb eur töt kalmte emaand, mar dat is een stukkien muuilijker dan een vuurspugende bàrg op Hawai 't zwiegen opleggen. Mina Bakgraag en Merie Praotgraag. 't Zol een heel ampart duo wèèn. Uuteindelijk kreeg ik dan toch 't verhaal in geuren en in kleuren te heuren. Op de Markt met de bosschappen tassen flink vol was zee op weg nao eur autogien. Gauw deurlopen, want de tassen waren zwaor en dat lag niet an de twee flessies bier veur Gaitman kan ik uule verzekeren. Mar hoe zwaor de tassen dan ok mochen wègen, ze trappen toch op de voetrem toe zee un kind heuren lippen en niet zo'n klein bettien ok. Niks te zien, veule te heuren en dus effies speuren. Daor was ze gauw uut. 't Kwamp van een bakfietse met daor achter een zittien. Ze zetten de tassen an de kante, liep op 't geluud of en keek in de verschuulplaatse veur klein goed. En ja heur, daor zat een heel klein kintien die de traonen aover de wangen liepen. Gien mense in de buurte. Ja, wacht effies, dat was de valse conclusie van Merie. Van ofstand kwamp d'r een vrouwe op eur of die zei: ,,Dat moet u nodig doen, dan begint ie nog veel harder te krijsen.' Wat ik niet veur mekare kriege lukken dat mense wel. Merie was bots stil met de mond lös. Veur effies. Want toen hef zee de ontaarde moeder onderuut de zak egeven. Aover een kind in nood wa'-j in de hitte in zo'n verkapte mande rustig laot schreeuwen umme zelf met een andere vrouwe an de klets te kunnen blieven. Toen worden 't stil an de andere kante, mar de bekende vinger ging wel nao 't veurheuf. Waor dat mense zich mee bemuuien en zo. Andere vrouwluu scharen zich achter Merie, mar dat raken de daderes van gien kante. Sparta lig dus dichter bie de Renderklippen dan wuule töt noe toe veur meugelijk hielden.

Een dag later bellen 't Meneertien mien op. ,,Gait hei-j 't al eheurd. De plietsie hef de veurrute van een auto te hetter en te fletter eslagen. Umme een huntien d'r uut te halen. Dat was bienao estik." Merie heuren 't verhaal an. Die wol allenig mar weten of d'r naos die auto ok een bakfietse stun. Daor was gien sprake van heb ik begrepen. Ie zollen d'r van in de wilde boekweit raken. Ontaarde moeders en hondse automobilisten in onze eigen umgeving. Ik wete niet wie-j 't hardste mutten ofblaffen. In elk geval hoef ie d'r niet warm van te worden, want 't was de afgelopen wèken al heite genog. Ik geve Bouffon, de Franse bulldog van Annegien, nog een ekstra schötteltien met water. Al maak ik daor die beide uutglieders niet goed mee. Holt de klongels d'r onder.

Groetenisse van GAIT.