Ene grote puzzel

't Lèven is in disse tied van computers en automatisering ene grote puzel. Veural a-j niet meer van de jongsten bint. Alles op de automatische piloot. Alles achter codes verstop, 't stik van de wachtwoorden. Een hele legerplaatse vol. En 't geet steeds vàdder. A-j niet oppas krieg ie d'r thuus ok nog mot mee. Daor mankeren van de wèke niet zo heel veule an.

Ik wol mee doen met 't spellegien wat de krante hölt aover de Tour de France. Gewoon twintig renners invullen met een kladde reserves en klaor is Kees. Dat ku-j net denken. Vanzelf weer invullen van een wachtwoord. Dat wat ik achter had elaoten bint ze onderweggens met de glasvezel kwiet eraak. Een niej wachtwoord anvraogen. Dat was zo muuilijk niet. Mar de reactie daorop was weer een wachtwoord vraogen en dat zo mar deur. Ik denke dat ze 'dr bie 't dagblad niet zo veule zin mee rin heb noe Tom Dumoulin niet mee dut. Volges Merie mut ik op computerles. Ja, daor wordt de stemming in huus en op de hele Klippen niet bèter van. Annegien d'r bie ehaald, die in de wereld van de ICT gien verkeerden is. Die houwen nao een minuut of wat mien deuze met de brille van 't buro. D'r was helemaole niks van te maken.

Merie schuddekoppen aover zoveule onhendigheid in huus, mar was wel zo wies umme de nebbe dichte te hollen. 't Mooiste kump nog. Ze had een maond of wat geleden de bosschap van de bosschappenkoning ekregen dat ze veur viefentwintig pietermannen eau de klonje of ander ruukspul moch ophalen. Dat zat eur al niet lekker. Vrogger brachen ze oe een deuze met grei an huus, mar noe mu-j 't dus zelf op gaon halen. Bie die super lup alles, mar dan terug. Een reissien veur de gepensioeneerden eerst elk jaor, daornao nog ene keer in de twee jaor en noe helemaole niet mee. Wule bint niet groot van stuk en die super zeg toch dat hee op de kleinties let. Ku-j net denken. Ze zult wel weer bie de poot eneumen wèèn deur ene graaierd an de top, wat een jaor of wat geleden 't passeneel alle andelen van onweerde maken. Mar goed.

De kaarte lag d'r nog en die mos dan mar verzilverd worden. Want dat ophalen ging niet zo mar, dat mos ok weer achter de computer. En vanzelf weer met een wachtwoord. De regering maak zich drukke umme de privacy, mar zelfs veur een kado keert ze binnenste buten. Merie zat met een rood heuf achter 't tiepörgel. Ze kwam d'r gien steek vàdder mee. Nao 't adres nog een bonke vraogen aover burgerweetikwat nummer. En bie één antwoord kwamen d'r weer vier nieje vraogen terug. D'r mag temee wel een kilo eau de klonje de Renderklippen op kommen varen wil disse super bie Merie uut de kwaoje reuk komen.

A-j 't mien vraog bint wule nog niet halfweg met de digitalisering. A-j temee bie de kapper binnen stap vrug die nao 't wachtwoord. De kapper, de bakker en gaot zo mar deur bint drukker met 't invullen van digitale liesten as met de schere en de aoven. Veurda-j oe salaris via de computer binnen haalt eers weer 't wachtwoord. Ik heb d'r al een stuk of twintig op de kalender staon en mut die van tweeduzendachttiene terug halen umme ze allemaole kwiet te worden.

Ik heb niet gauw heimwee mar noe wel: nao 't loonzakkien. Groetenisse van GAIT.