Een heel biezunde Eilander

Iemand die afwiek van 't gangbare patroon nuump ze in de volksmond wel 's een eilander. Ene waor 't lèven anders langs heer scheert dan bie de meesten van ons. Dat kan um uuteenlopende redenen 't geval wèèn. Ene die hastik eigenwies, eigenzinnig is, waor a-j niet mee van doen kunt hebben, een mense die d'r uut sprink vanwège ampatte opvattings en de luu die as individu zoveule nao zich toe trek, op zich an ziet komen, as wieter veur de res een hele straote. Töt die categorie beheurt onze Eilander. In zien tied een fietser waor a-j bie wedstrieden rèkening mee mossen hollen. Die joeg oe de aosem uut 't lief. Hee kon allenig zichzelf vloeren en dat deed e op een gegeven moment dan ok. Hoe 't d'r precies an toe is egaon steet mien niet meer veur de geest, mar de gevolgen waren slim.

De heup tebroaken. Hee hef d'r nao ze mien heb verteld d'r ok nog een steugien mee deur efietst. D'r hielp gien vader of moeder meer an: 't ziekenhuus in umme 't lichaam weer ree te kriegen veur 't hard fietsen. En toen volgen de tweede schok. De zusters heb 'm op de operatietaofel eleg umme de dokters de gelègenheid te geven 'm an de botten te komen. Daor heb ze zich zwaor an verbeurd denk ik, want met dat ze zich umme drèèjen veur 't pakken van een spuite volgen d'r een alderkeizerse klap. Onze Eilander kwakken van de taofel. Dat was een operatie op zien kop. Letterlijk, want hee viel op zien heufd. ,,Wi-j wel geleuven Gait dat mien die hàssenschudding meer tied van herstel hef ekost dan 't weer klaor kriegen van die heup?", zei hee mien toen. Kottens kwam ik 'm weer tegen. Bie 't hardjagen, waor anders. Ik wol van 'm weten hoe 't um wieter in de tied was vergaon. Hee lachen en schuddekoppen. ,,Gait, een jaor of wat later mos de blinde darm d'r uut. Nee, dit keer gien blinde zuster, mar ik hebbe veur alle zekerheid de helm op ezet toen ik de OK in mosse. Ze konnen 't in Apeldoorne niet zo waarderen. Mar van de pech was ik niet of. Ik was toe an een nieje auto. Heb metene mar de kous op de kop ezet en een hele flinken besteld. 's Mââns een tillefoontje dat ik 't karregien um twee uur op kon halen. Ze mossen nog effies een proefrittien maken. Toen ik um twee uur bie de autoverpatsers binnen stappen kwam de chef van de verkoop mien al halfweg. Met een gezichte zoer as of hee drie flessen azien nao binnen had ewâârk. Dat ik 't zeker al wel eheurd had en zo. En wat dan wel? Dat bie dat rittien de versnellingsbak te hetter en te fletter was egaon……

De versnelling die volgen was bie mien de hartslag." Tja, dan hei-j effies gien schik meer heb ik ezegd. Hee lachen vanniejs. ,,Aover schik espraoken Gait. Wule waren viefentwintig jaor etrouwd. Ik heb vrog genoeg de zaal besteld. 't Was tegen Sunterklaos en  an is aoveral wat te doen. Um half achte stiefelen mien daor de baas van de tente tegemoet. Umme te laoten weten dat hee de ruumte dubbelt had eboek. Dat kon ik heuren ok. De andere brulfte was al gangs. Mar ik denke toch dat ik veur 't geluk in de wiege bin elegd. An dezelfde straote nog een zaal, daor heb ze ons uut de brand ehölpen waordeur wule een onwies mooi feessien heb kunnen vieren." Groetenisse van GAIT.