• Marien Bogerd leidt de kopgroep over het Achterwegje in Doornspijk.

    Foto: Bram van de Biezen

Wolsink troeft Scholten af in finale

VELUWE Jelle Wolsink uit Hengelo is winnaar geworden van de 33e wielerklassieker Parel van de Veluwe. Hij versloeg in de sprint Wiebe Scholten uit Dieren, die wel tot meest strijdlustige renner werd uitgeroepen. IJsselstreek-renner Robin Löwik uit Vriezenveen won de sprint van het peloton op 1.10 minuut van de twee leiders.

Marco Jansen

Bij 30 graden gaf kersvers sportwethouder Marcel Companjen (Harderwijk) het startschot aan 145 renners voor de Elite / beloftenkoers over 168,5 kilometer. Het peloton bleef tot 50 kilometer bijeen. Voor de IJsseldijk bij Hattemerbroek ontstond een kopgroep van vier die lang wegbleef. Harry Sweering, Martijn Knol, Roderik Egberink en IJsselstreek-renner Marien Bogerd pakten bij Elburg 3.20 minuten voorsprong. De marge liep langs het Veluwemeer net zo snel weer terug door het jagende peloton, dat bij Hulshorst in twee stukken viel. Bij binnenkomst in Harderwijk was het verschil nog maar 25 tellen. Waar Björn Bakker en Melle Meeuwisse aansloten, moest Knol afhaken. De vijf vluchters werden nog voor de tweede passage op de Alberdingk Thijmlaan achterhaald. Toen was het de beurt aan Wiebe Scholten en Jelle Wolsink om weg te springen. Zij hadden wel succes. Hun voorsprong liep op van 45 seconden naar 1.25 minuut en dat werd niet meer goedgemaakt. In de sprint bleek Wolsink duidelijk de sterkste.

SAMENWERKING ,,Ik voelde me de hele dag al goed en mijn ploeggenoten en ploegleider zeiden dat ik in de aanval moest gaan'', sprak Wolsink (22) uit Hengelo. ,,Na de 2e plaatselijke ronde, 45 km voor tijd, gingen we. De samenwerking was meteen goed. Het draaide prima en de voorsprong schommelde tussen de 45 seconden en een minuut. Op het eind kregen we de ruimte. Vorig jaar was ik hier zesde. De ronde ligt me, dat heb ik vandaag bewezen.''

Wiebe Scholten (21) uit Dieren zag de Fedor den Hertog trofee enigszins als troostprijs. ,,Je wilt altijd graag winnen, dus de uitslag was jammer. Mooi dat ik toch nog een prijs krijg voor mijn strijdlust. Ik viel aan en Jelle was meteen mee. Eigenlijk reageerde er niemand. We moesten vol doorrijden en tot de laatste 5 kilometer was de samenwerking goed. Toen probeerde ik hem te verrassen, maar hij zat gelijk in mijn wiel. Op het laatst ging hij erover en kwam ik er niet meer overheen.''

IJsselstreker Robin Löwik reed iets voor het peloton uit naar plek drie. ,,Mijn derde podiumplek in 1,5 week tijd. In de finale probeerde ik met een groepje naar de leiders te rijden. In het peloton was geen samenwerking. Ik kon in de laatste kilometer wegrijden, er ontstond een gat en ik reed door. We reden voor plek 3 en dan moet je nooit opgeven.''

Ploegleider Marc Zonnebelt had zijn doel - podium rijden - met de ploeg behaald. ,,Het plan klopte, tot die twee wegreden. We hadden Marien mee in de vroege vlucht voor de dagontsnapping. In de plaatselijke rondes was het peloton gesloopt door de warmte. Ik ben supertrots dat we toch derde worden in onze thuiskoers in mijn woonplaats. We hebben de wedstrijd gekleurd. Daar doe je het voor: een bekroning op het werk.'' De ploeg werd vierde van 29 teams. ,,We stijgen een plekje en zijn nu zesde in de clubcompetitie.''