In memoriam: Els Hendriks

EPE/LOCHEM In de gezegende leeftijd van 100 jaar is Els Hendriks overleden. Ze was onderwijzeres aan de Tongerenseschool, maar kreeg vooral bekendheid door haar belangrijke risicovolle werk in het verzet. Daarin was ze direct en intensief betrokken bij het zogenaamde Driemanschap, dat bestond uit mevrouw E.J. van Lohuizen-van Wielink, postbode Tiemen Jonker en haar vader, D. Hendriks, in die tijd hoofd van de school in Tongeren.

Zij hebben tientallen joden en enkele verzetsmensen uit de handen van de Duitse bezetter gehouden. Door de onderduikers werden zij respectievelijk 'tante Els', 'oom Tiem' en 'oom Derk' genoemd.

Epenaar Willem Veldkamp belicht haar rol en betekenis in zijn gezaghebbende boek 'Verzet in Epe.' Hij behoort tot de kleine kring van mensen die tot op het laatste moment contact met haar onderhielden. Op ons verzoek gaat hij in op de betekenis van deze geweldige vrouw voor Epe, de plaats waarmee ze zich nauw verwant mee bleef voelen.

,,Toen het verzetswerk van het Driemanschap in het oog begon te lopen en leden ervan door de Duitsers gevangen werden gezet, ging Els Hendriks steeds meer van het verzetswerk overnemen. Ze werd een belangrijke spil in het geheel. Na de oorlog bleef ze met vele survivors contact houden, al woonden en wonen de meesten van hen in verre landen. Tijdens haar verjaardag op 19 mei jongstleden werd zij nog verrast door de aanwezigheid van Joodse vrienden uit Canada. De onderduikers en hun nazaten waren heel belangrijk voor Els: zij waren familie voor haar.

Tijdens de uitvaart klonken woorden van erkentelijkheid en dankbaarheid. ,,Ik sta hier dankzij tante Els", sprak een van de aanwezigen. Els Hendriks ontving van de Israëlische regering al eerder een teken van dankbaarheid: haar werd het ereteken van Yad Vashem toegekend als rechtvaardige onder de volkeren."