• Kunstproject: Ode aan de wasvrouw. Waslijn over de strobreed ter hoogte van Sluis Nijbroek.

    Eljo van Zetten

Inspirerend kunstproject bij vloeddijk Nijbroek

26-05-2018, 19:19 | Lezersnieuws | eljo

OENE – Eljo van Zetten uit Oene sierde het sluisje bij de Vloeddijk in Nijbroek op met een kunstproject. Het betreft een waslijn met geverfde lakens die over de Stroombreed zijn gespannen en er onderdoor een laken, voorzien van gebottelde wijnflessen. Het is een ode aan de wasvrouw zoals die in vroeger jaren werkte.

Eljo heeft haar winkel in tweedehands goederen getransformeerd in een atelier. Ze volgt lessen aan de Vrije Academie in Nunspeet en studeert bij Artez Beeldende Kunst en Vorming in Zwolle. Met die bagage hoopt ze als aankomend docent een bijdrage te leveren aan persoonlijke ontwikkeling van tieners. 

,,De opdracht van Artez was binnen de regio een locatie met historische waarde te kiezen waaraan een stuk persoonlijke beleving kleeft. Ik dacht gelijk aan het sluisje, een erkend monument met cultuurhistorische waarde. Naar mijn beste weten het oudste kunstwerk in ons waterschapsgebied.  Voor mijn gezin was het bij fietstochten een uitrustplek. Iets eten en drinken, genieten van uitzicht en geluiden.” De eerste huiswerkopdracht resulteerde in een powerpoint presentatie waarmee de locatie al registrerend in kaart werd gebracht. Foto’s, filmpjes, streetview toen en nu, informatie uit een boekje van de Oudheidkundige Kring Voorst, maar ook gevonden voorwerpen op het terrein zoals flesjes, blikken en schelpen zijn verwerkt. 

Uitvoering

De schoonheid van de locatie werd verbeeld via een metaalplaat, waarin Eljo met een betonschaar openingen knipte en rondingen draaide. De weerspiegeling van het sluisje is goed waarneembaar. Voor de was schepte ze water uit de Stroombreed, die ze over cementkuipen verdeelde. In elke ton verf op een steeds andere wijze, waarin lakens werden gewassen. ,,We hebben thuis getest hoe we de lakens aan de lijn over het water zouden kunnen krijgen.  In de vijver de test gedaan hoe een laken drijvend met wijnflessen erop onder de was door te laten varen. Bij de uiteindelijke uitvoering aan de Vloeddijk hadden we veel bekijks. Auto’s stonden stil. Wandelaars hielden halt. Lovende commentaren.” 

Van Zetten gunt de plek een modern kunstwerk. Daarvoor gaat ze aan de slag met metalen uitgesneden rechthoeken, ruw aan elkaar gesoldeerd, zodat ze verkleurd en verweerd ogen. Het moet uitmonden in een ruimtelijk werk in drie lagen, staande op een sokkel.