• Rodaan Al Galidi

    Harry Pierik

Lezing Rodaan Al Galidi schrijver van 'Hoe ik talent voor het leven kreeg.'3 oktober

21-09-2017, 10:31 | Lezersnieuws |

Datum:

dinsdag 3 oktober 2017,
20:00 tot 22:00

Locatie:

Daendelsweg 2, Hattem
De Marke
Hattem

Miljoenen mensen in de wereld zijn op de vlucht voor honger, voor oorlog, voor vervolging vanwege geloof of ras. De vluchtelingenproblematiek roept in de samenleving tegenstellingen op tussen mensen die begaan zijn met het lot van deze mensen en zij die vinden dat Nederland te klein is om zoveel vreemdelingen op te nemen. Zij maken zich oprecht zorgen over de toekomst met zoveel nieuwkomers uit andere culturen.

Waar is de vluchteling nog welkom? Frans Halsema en Jenny Arean zongen het 30 jaar geleden al "Vluchten kan niet meer, zou niet weten waar naar toe… hoe ver moet je gaan?"

Hoe ver en lang die weg is, kan niemand ons beter vertellen dan Rodaan Al Galidi die in zijn boek "Hoe ik talent voor het leven kreeg" waarin hij zijn ervaringen als vluchteling beschrijft.

Al Galidi is een schrijver van Irakese afkomst. Hij is geboren in 1971. Zijn precieze geboortedatum is onbekend, omdat zulke gegevens niet geregistreerd worden in de streek waar hij vandaan komt.

Al Galidi studeerde af als bouwkundig ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om de dienstplicht te ontwijken. Zes jaar later in 1998 kwam hij in Nederland terecht en vroeg asiel aan. Dit werd hem geweigerd. Omdat hij is uitgeprocedeerd mocht hij geen lessen Nederlands bijwonen. Daarom leerde hij zichzelf de Nederlandse taal en begon te schrijven.

In Vlaanderen werd hij als schrijver erkend en ontving een werkbeurs. In 2000 kreeg hij de El Hizrja-literatuurprijs voor een gedicht uit 'Groen'.

Ook werd hij met 'De fiets, de vrouw en de liefde' genomineerd voor de J.C.Bloem poëzieprijs 2003. In 2011 ontving hij de prijs voor literatuur van de Europese Unie voor 'De Autist en de postduif'.

Zijn boek 'Hoe ik talent voor het leven kreeg' schreef hij aan een tafel in de kringloopwinkel in Zwolle. Het boek gaat over de negen lange jaren die hij in een asielzoekerscentrum doorbracht. Het was weliswaar geen gevangenis, maar bepaald vrij was hij ook niet. Het schrijven van het boek pakte wel uit als een bevrijding.

Deze lezing wordt georganiseerd door Vrijzinnig Hattem in het kader van haar 100jarig jubileum