Gait van deRenderklippen

Tieden verandert en dat hef zo zien veur en zien tegen. Daor kwam ik vergangen zaoterdag achter. Annegien had ietsies te vieren in de Achterhoek en dan is 't niet de vraoge waor Boeffon, de Franse bulldog, nao toe mut. Daor mag Gait zich dan aover ontfarmen. Da-s veur mien en veur de hond gien straf. Samen de hei aover heisteren. Dat kos én dat gif energie. 't Pakken dit keer iets anders uut. In de buurte van de schaopskooi kwam d'r een grote herder op ons of. 't Baassien kon schrèèuwen wat of hee wol, gien hollen meer an. 't Was gien vals beest, hee wol speulen met Bouffon en vot waren ze. Een heel ende. Ik achter 'm an. 't Hekke van de weie zat dichte en dus mos ik met mien olde botten 't puntdraod aover. En toen merken ik veur de eerste keer dat de ene tied de andere niet is. Ik bleve met mien stieve botten höaken en dat kossen mien een winkelhaok in de broek. Och jongens, veur mien was de schik d'r helemaole af. Bouffon had dat wel deur. Hee keek mien met de trouwe brune ogen an umme te vernemen wat of d'r an de hand was. Weurumme ik van 't perseel was. Hoe speulen ik dat klaor met Merie? Klongel dit en klongel dat, ik zag 't al veur mien. Thuus 't ene been aover 't andere zodat de vrouwe d'r gien zich op had. Saoms heb ik Annegien in vertrouwen eneumen. ,,Va, lek 't dink mar op de slaopkamer, ie mutten oe straks toch verschonen en 't zundagse grei an, dan maak ik dat wel veur mekare." Dat gunk an. Wie bint die aomd bie Knelis van ons naos op visite ewes. Ik was bie thuuskomst niejsgierig hoe of Annegien die broek weer in 't fatsoen had ekregen. Ik zol d'r een beroerte an aover hollen. De winkelhaok was niet meer te zien. Daorveur in de plaatse wel vief gaten, de één nog wat groter as de ander. Och mien lieve stumper. Ondanks al die gaten zag ik d'r in de verholding met Merie gien gat meer in. Ik heb 't dink onder in de kaste efrommeld. De andere mâân bie de koffie kwamp Annegien d'r mee veur de draod. Een ander draod as die van de winkelhaok dat begriep ule ok wel. ,,Moe, ie kunt 't geleuven of niet, mar va geet met de tied mee. Hee is lös eraak van 'stieve gedoe. Ik zal 't oe laoten zien. Va, haalt de broek is op." D'r bleef mien gien andere keuze. Toen Merie dit stuk tekstiel onder de ogen kreeg worden de ogen groter as schöttelties. ,,Wil ie as schooier aover de Klippen? Wat mankeert oe Gait. Is 't oe in de hersenpanne eslagen?" Ik strekken de hand uut nao Annegien. Die deud pogingen umme eur moe vanuut de olde in de nieje tied te praoten. Dat was an Merie niet besteed. De woede worden verplaatst van mien nao mien dochter. Dat gunk d'r heer, niet te krap. Ze wol mien d'r nog niet mee op 't land an 't wârk zien. Samen met de broek raken Merie verknipt. Ik keke Bouffon is an, hee vleug de mande uut en wule de hei op. 'k Heb 'm wel an 't touw ehollen, want nog zo-n ongeluk en dat met de zundagse broek zol mien huwelijk op 't spel zetten. Annegien is schuddekoppend aover zoveule olderwetsigheid nao eur vriendinne estap. Ik mudde met de vrouwe te mee op 't darp an veur een nieje broek. Een ofgeprijsden zonder gaten. Luu, aover tied espreuken, 't is tied veur un bakkien.

Ontvank de groetenisse van GAIT.