Gait van de Renderklippen

't Liep de ondernemers uut Uune dunne langs de klongels. Met dat Zwier van der Weerd "Proost" zei en ,,Dat 't mar een mooi jaor mag worden" kwamp Dick Bonhof de kamer binnen vlechten met de broek nog half onder an de bene umme te schreeuwen: ,,Plietsie an de deur." 't Zol waor wèèn. Een motoragent. En die keek niet op zien zundags. Stappen met een gezichte van zeuven dagen onweer nao binnen. ,,Beste mensen, we hebben op het buro klachten gekregen over vuurwerk. Het is zoals u weet al lang Nieuwjaar geweest. Wat misschien nog erger is. Er staan hier een stuk of tien onverlichte auto's langs de weg op een plek waar dat niet mag." Hee halen 't potlood uut 't motorpak en wol al an 't schrieven. Bie Zwier in huus dalen de stemming onder 't nulpunt. Zoas elk jaor kwamen ze op disse zaoterdag bie mekare met jagers, drievers en de vrouwen. Umme een glaassien te drinken en 't jachtseizoen te besprèken. Mar noe worden 't akelig stille. De tonge zat ze an 't verhemelte vaste. Gait ter Weele, as slager wereldberoemd in Uune en varre umstreken, menen met een biefstuk nog iets te kunnen redden, mar de motoragent drukken 'm met ene blik vaste in de stoel. En darps sheriff Gerard Dunnink verging 't niet veule bèter. Die reurt zich van hier töt Afrika en da's nog ietsies vàdder as van hier töt gunter. Zetten de borstkasse veuruut en zei: ,,Ik ben een collega van u. Kunnen we dit niet regelen?". ,,College? Collega? Regelen? Waar bent u dan in dienst", vreug de motoragent. ,,Nou,ik ben inmiddels gepensioneerd", zei Gerard drie versnellings leger, zeg mar gerust benepen. ,,Houdt u dan heel snel de mond dicht", antwoorden de plietsie met een blik die kon doden. Zwier worden ok al wit umme de neuze. Zien vente hadden op angeven van Gerhard Nooteboom, zek mar de Nötte, met um samen't vuurwâârk verzörg en noe zollen die deur dat gedoe zo mar bie Halt terechte kunnen komen. Een antekening in 't strafregister. Hee mos d'r niet an denken! Jannie van Ter Weele begun op te speulen, Zwaantje van Gerhard mos eur kalmeren. Die zag ze met zien allen al opesleuten in de kazerne ,,Eerst maar snel de auto's elders parkeren", sturen de agent 't spul de kamer uut. Dat was niet niks. Sommigen mossen een kilometer terugge lopen. 't Had ietsies van 't hijgend jagertien de jacht wel, mar de boete nog lange niet ontkomen. De schik d'r vinnig of, de schrik d'r dubbel dik veur in de plaatse. Weg jagerslatijn. Vot praoties. Dat zon motoragent uut Zwolle nota bene noe op 't verkeerde moment op de goeje plekke mos wèèn. Daor waogen 't gien ene umme nao te vraogen. De man was zo strabant, dat kon de situatie allenig nog mar slimmer maken. De glaassies bleven on anereurd op taofel staon. De motoragent ging rechtop staon. Hee nam de helm af. Zei mar een paar woorde, mar die vertellen meer as een heel verhaal. ,,Ik ben Wientjes. Gerhard Nooteboom doet bij mij de tuin." Gait ter Weele wees met de vinger nao de man in kwestie en zei op zien Uunes: ,,De Nötte hef ons weer bie de piere." Hoe vake hef hee zien maots al niet bie de neuze ehad. Zwier mos gelieke an de zute appels met scheppen suker denken. Die blief zoer en noe nog een bettien meer. GAIT.