Gait van de Renderklippen

Iederene kent de uutdreukking: geef d'r is een klap op. 't Lèveren van een extra inspanning umme iets veur mekare te kriegen. Dat kan ok anders uut pakken. Luuster en huver. Ik krege in 't midden van de afgelopen wèke pos van de belasting. Daor had ik niet op erèkend, ok niet umme evraog en dus was 't een verrassing. Ene die wat mien estolen had kunnen worden. Merie mos zo neudig ok nog effies aover de scholders mee kieken en zeggen dat ze mien flink bie de bok hadden edaon. De accountant met zien aftrekposten! 't Was meer een zake van optellen en niet zo zunig ok. Gaitman mut de knippe trekken en dat veur ene keer in de wèke een stuksien in de krante. Bie de fiscus holt ze niet van dialect mu-j mar denken. Ik stunne bie 't anrecht en met de striemende wind van buten en de snerende opmarking van Merie binnen worden 't mien effies te veule. Ik halen de hand an en sleug 'm blauw op 't anrech. Half op de blauwe brief en half op 't gasfenuus . De somma van de anslag worden d'r niet minder van. En de babbelegoegies van Merie aover bèter zelf in vullen van de inkomsten wàrken as een roje lappe op een stier. Veur accountant mu-j in de wiege eleg wèèn. En naodat ik nog eroepen hadde dat d'r een luchien an zit bin ik met Bouffon van Annegien de hei op egaon. Merie bleef schuddekoppend achter. Een stief kwartiertien, de kop weer een bettien löag en de stemming iets milder. Zinnigheid in een köppien koffie dreef mien weer op huus an. Bouffon zal wel an de bak met brokken hebben edach want die begun ok steeds hàdder te lopen. Meestentieds zit Merie dan in de leun bie 't raam. Dit keer gien vrouwe te bekennen. Toen ik de sleutel van de achterdeure een slinger gave en an de krukke trok, kwamp mien de luch tegemoet. Niet van 't belastingkantoor vanzelf, dat steet op zien dichtste bie in Apeldoorne, mar iets met een heel andere lading. Gas! Alderkeizers wat een stank, Bouffon vlechten mien as een haze nao buten. Ik zal oe vertellen:ik was nog gien tien tel binnen en 't worden mien al lichte in 't heufd. ,,Merie. Merie." De angst leug mien in de bene. Ik hoeven niet lange te zuken. Op de banke lag ze half veuraover met de sudoka-puzzel nog half in de hande. , Gait Gait, ik worde niet goed', kwamp d'r nog uut. Ik heb eur zo goed en zo kwaos as 't ging aoverende ehölpen en nao buten eslep. 't Was onder nul en dat droeg d'r toe bie dat ze al gauw weer bie de positieven kwam. 't Scheut mien metene in de gedachten. Gaitman had d'r een klap op egeven. Ja, dat had e, mar daormee ok een van de schuven van 't gasfenuus een optater bezörg. Gauw de schuven weer recht etrökken. As temee de fiscus ok contact met oe leg, blief dan uut de buurte van de keuken. 't Had mien de vrouwe kunnen kosten en daor was ik nooit meer aoverheer ekomen. En de schande worden nog groter toen Merie 't brievien van de anslag umme drèèjen. Daor stun 't uuteindelijke risseltaot. Nog honderd daalder krieg wule terug van Den Haag. Merie op halve kracht hef ze bèter bie mekare as ik met met mien volle verstand: hooguut bie de hand en die ku'j bèter op de rugge binden. Heidewietska, blief van 't gas, zol ik zo zeggen. De groetenisse van GAIT.