Gait van de Renderklippen

Ik ware veurege wèke onpasselijk. Noe zal ule dat allemaole wel is aoverkomen,mar dit was wel heel biezunder. Luuster en huver. Mien paspoort mos worden verniejd. 't Had heel wat te betekenen umme mien d'r zo op te kriegen dat Den Haag d'rok mee kon lèven. Dan toch een tillefoontje uut de Silo van Bibo dat ik 't dink op kon halen. Merie zei nog dat ik bèter met de auto kon gaon, want 't dreigen baoven de hei. Ik bin op de fietse estap, want een mense mut toch wat beweging hebben al hoef ik 't niet zo slim te trekken as 't Meneertien van de Krante die vier keer in de wèke nao de sportschole geet. Eigenwiesheid kump veur de val. En hoe. Ik hadde eerst de krante op epik bie de Wereldwinkel, 't paspoort en twintig euro in de hande en dat op de Klippen an. Dat zal mien heugen. 't Règenen en wééjen tegelieke. Paspoort en twintig euro brievien in de krante. Halverwège al helemaole deurweek, töt op 't hemp.

Ene keer tuus de krante op 't anrecht en gelieke de douche in, waordeur 't geschamper van Merie gien vat op mien kreeg. Dan bi'j toch weer gauw 't mannegien. Ik had nog wel een klussien te doen. Een hele vracht old pampier veur 't hofpad zetten. Merie had mien dat met de kruu weg willen laoten brengen. Dat gunk niet an. Veus te veule veur ene vracht. Dan had ik wel vief keer hen en weer mutten rieden. Ik heb een bekenden van de kàrke ebeld en die zol 's middags 't hele zakien ophalen. Netties ofedek veur 't slechte weer en gauw weer nao binnen. Ik zatte nog niet in de stoel of de krante, 't paspoort en de twintig euro schaoten mien in de gedachten. Weg van 't anrecht. Merie d'r op anespreuken. 't Onheil kwamp met een rot gang nao binnen. Die had ze bie 't olde papier egooid, want 't dink was verkreukeld. ,En 't paspoort dan', wol ik zeggen, mar ik kon nog net op tied op de rem trappen. Ik nao de weg en kon nog net zien dat de wagen met 'tolde pampier de bocht umme ging langs Diet Meijer en wieter. Ik de fietse epak en d'r achter an. Noe geet zo'n motorisch dink een stukkien hàdder as Gaitman op de Harlie Trapson.

Gelukkig mos 't krantentransport op de rand van de Klippen, daor bie Ben Jonker in de buurte, een paar keer achter mekare halt maken. Buten aosem maken ik de sjaffeur dudelijk wat of d'r speulen. ,,Kiek zelf mar effies op de wagen Gait", zei hee. Nou daor bi-j klaor mee. 't Krioelen van 'tolde pampier en van de kranten. 't Dagblad, de Schaopskooi en Veluws Nieuws. Ik zagge zo gauw mar ene Veluweland liggen. ,,Ze bewaart 'm allemaole veur dat stukkien van oe", zei 't hulpveerdige keerltien. Ik wete wel bèter. Misschiens van de wèke niet aoveral bezörg. Die ene krante die d'r lag was nao ik haopen de mienten en die had ik zelf nog van 't dàrp ehaald.

En warendig, dat zat mien mee. 't Paspoort en de twintig euro d'r nog netties in. Ik vleuge de sjaffeur umme de nekke. Dat geld heb ik an de kàrke egeven, de krante ok, mar 't paspoort heb ik goed in de broekzak esteuken. Ik kan dus temee op reis. Mar niet meer onder zuIke umstandigheden met zoveule pien de buuk.

'k Wete zeker dat ik dan de hele vakantie nooit zo'n verzaopen kàtte zal wèèn as op disse mâân in januari.

Goed gaon. GAIT.