Gait van de Renderklippen

Zo noe en dan heb ik met 't Meneertien een gesprek dat iets dieper geet. Gait is d'r niet allenig veur de lol. Dinge in de samenlèving die opmarkelijk bint. Een woord en een begrip wat as paddestoelen in de hâârfs de grond uut schut is dat van zelfredzaamheid. Van disse kante van de bult töt an de andere kante heb ze d'r mee te maken. De tied da-j zelfs nog veur oe viefenzestigsten 't toenmalige bejaordenhuus in konnen omme daor nog een jaor of tien, twintig te genieten lig een heel ende achter ons. Ie muttenn 't op oew olde dag zelf veur mekare hollen.

De overheid is noe en ok in de res van 't jaor gien Sinterklaos. Buurten, wijken en straoten stèèk de hande uut de mouwen umme iets klaor te kriegen. Allemaole niks mis mee. Naoberhulp ofestof uut de kaste zol ik 't willen numen. Een mensen kan veule meer as dat hee of zee denk en van al dat pamperen wat jaoren de baoventoon voeren wordt gien mense wiezer. Saampies een plantsoen netties hollen, wat is daor op tegen? Mar wa-j vake ziet is dat dinge deurschiet. Kiek nao de zörg as 't grote veurbeeld. Bonussen hier en bonussen daor, mar met de hulp an de behoeftige mensen gauw klaor. In plaatse van een bonus an alle mensen die 't vule wâârk opknap, ze zenuwlappig maken umdat ze tied tekort koomp umme de noodzakelijke zörg goed uut te voeren. De overheid nemp mien 't woord zelfredzaam te gauw in de mond. Daor waor een burger wèken en maonden mut wachten op een vergunning lig zelfredzaam klaor op de teunebanke van 't gemeentehuus. Gien geld meer veur dit en gien geld meer veur dat. Verenigings wordt de ene nao de andere de nek umme edrééjd want met steeds minder leden krieg ze steeds meer zelf veur de kiezen. Zelfredzaamheid ten koste van vriewilligheid.

Te gek veur woorde. De zelfredzaamheid is kennelijk niet van tepassing op de overheid. Die kan niet allenig begin december mar 't hele jaor streuien met geld nao doelen waor as colleges de huig nao heb hangen. Verenigingen redt zichzelf wel. En as't umme muziekverenigings geet zo as in Oldebroek zol ik 't een valse noot willen numen. Met zwaore toeters weer of gien weer de straote op umme evenementen op te leuken en hoe of ze 't wieter veur de res allemaoel aoverende holt mut ze zelf mar uutzuken. Ene die 't zonder muuite redt is de aoverheid. 't Rijk schuf taken of op de gemeente en die leg de rèkening op 't bord van de burger. Dezelfde burger die meer mag vertellen,mar niet met de verplichting umme d'r ok meer nao te luusteren. Wat niet wil zeggen dat 't volk op de stoel van de raod mut gaon zitten.

Een raodslid krig ok steeds meer veur de kiezen en hef een baantien wat slecht wördt betaald. Mut ok in zekere zin zelfredzaam wèèn. Dat draag ok niet bie an een schàrper oordeel aover wat ambtelijk allemaole wordt bedach. De burger dan löt mien in de steek as 't umme andragen van tips geet.

D'r gebeurt zo veule en Gaitman krig meestieds te heuren: da-j dat niet weet. Och ja, zo blief ik dus tussen 't volk staon: een huukien van de zelfredzaamheid. Mar a-j dan toch wat kwiet wilt: ik holle mien anbevolen.

Ziet da-j uut de zak blief. GAIT