Gait van de Renderklippen

't Meneertien van de Krante kump al zolange bie ons aover de vloer dat wule gien geheimen veur mekare heb. Mar dat hee zo as van de wèke saovens an Merie vreug of d'r nog ietsies bie de koffie was….Dat hadden Merie en ik nog nooit van 'm mee emaak. Niks veur 't mannegien die nooit zo veuran steet met eisen en verlangens. Daor zat dan ok een verhaal an vaste. Hee was met zien Knuffeltien die dag eneug umme an taofel te schuven bie een feessien in Nunspeet. Niet zo mar een feessien, 't was wa-j nuump sjiek de friemel. Of ze mar in 't zundagse grei an wollen treden. ';t Was ok niet zo mar een étentien: 't gunk umme nouvelle cuisine. Dat nuump wuule hier de fiene keuken en da's lange niet wat zol dat. Drie gangen nog wel. A-k 'm mag geleuven, en weurumme zol ik dat niet doen, bint ze niet zolang gangs ewes met die gangen. ,,Ik hebbe die bediening nog ezeg dat ze één ding vergèten hadden", zei hee. Ik vreuge um wat dan wel. ,,De loep Gait. Veur- hoofd en naogerecht, de drie gangen dus, waren zó fien da-j d'r een ekstra brille veur neudig hadden umme te zien of d'r ok wezenlijk wat op 't bord lag. Weet ie Gait, ik hadde liever iets ehad umme an de vörke te prikken dan daor opgeprik in de zundagse kleerage an te treden. Ze wollen wel vief keer weten of 't ok esmaak had. Ik hebbe daor ezeg dat ik effies wol wachten met mien kommentaar tötdat 't echte èten op de taofel zol komen. Mar nao een kuukien dat dreef in de brandewien snappen ik ok wel dat ik mien aover de buuk kon wrieven. Zeker niet umdat ik mien verpansd had, mar umme 't ankommende hongeroedeem een halt toe te roepen. Ik hebbe de andere gangen, die van 't restaurant, of elopen umme te zien of d'rok iets uut de mure te trekken viel. Dat ku-j net denken. Zoiets heurt toch niet bie de nouvelle cuisine." Aoverdrieven is een kunst die 't schrievertien as gien anders beheers. Ik hadde 't wel is willen zien daor in die fiene keuken. De reacties van 't Knuffeltien veural. Die zal um wel een paar petatters hebben egeven, mar gien patatten, want die waren in gien velden of wègen te bekennen. In dat deel van Nunspeet heers naodat ik veronderstel eerdappelmuuheid. ,,Weet ie Gait, 't eerste wat ik dee-j toen ik thuus kwam in de Rama-buurte was Merie umme een krentebol vraogen. Ze kan mien dan wel elke keer een porre hebben egeven daor in Nunspeet, mar ze namp d'r toch mooi zelf ok ene." Nee, die bol was niet zo krentertig as de fiene keuken naodat ik begrepen hebbe, mar helemaole vol zat hee daor dus kennelijk ok niet mee. Merie hef 'm een butenmodel appelflap bie 't bakkien egeven en dat viel alderkeizers goed. ,,Ik gao liever in de spiekerbokse met boezeroen nao de patatboer as dat ik mien nog een keer in 't pak stèke veur de fiene keuken", zei hee. Töt die conclusie was ik halverwège zien verhaal al wel ekomen. Nee, wat dat angeet mut ik nog met veule genoegen terugge denken an 't fees wat hee an't begin van 't jaor in Uune hef egeven toen hee en 't Knuffeltien de vieftigjaroge vechtvereniging hadden te vieren. Veurdat Merie constateert dat wule ok mooi in de richting schiet slute ik of. Groetenisse uut de keuken van de Renderklippen.

GAIT.