Gait van de Renderklippen

Roel en Vincent bint de beroerdsten niet. Bie Koos, die stevig in de parmetaosie zit, ku-j met biel en zage eer behalen. Hee is onmundig druk met zien strohuus, een dink in wording waor de hele Achterhoek met een schuuns oge nao kik. Mar daor geet zoveule tied mee heer dat hee de struken en planten umme de keet niet kort kan hollen. Daor wollen Roel en Vincent um wel een steugien bie helpen. Ze konnen dat combineren met 't uutproberen van de car-mar-an die Roel kottens hef eköch. Noe bint die beiden weliswaar van goede wille, mar dat bottenwâârk is iets wat hard an kump a-j dat niet gewoon bint. Ie kunrt oe veurstellen dat ze saovens de ogen niet meer lös konnen hollen en dat ze nao drie tel in bedde al vertrökken waren. De goeje klere in de schure an ieen spiekertien en met ofdankerties de rimboe in 't klein te lief. Roel maken zich zörgen toe hee de zundagse broek an scheut. Kump dat geboks met de biele dan zo hard an? Hee verzeup in 't dink. Mar is an Vincent vraogen hoe 't um was vergaon. Die lag in 't hoek op de banke te dommelen. Mar dat hee 't deed in de bokse van Roel was kats langs 'm heer egaon. Koos zien vrouwe Eya kon de inspanningen van de beide keerls wel waarderen. Ze scheuf ze heel wat onder de neuze wat de weg nao de mage wel kon vinden. Met een klein hassebassien d'r bie worden 't ok nog een vrolijke boel. Met een variant op "Heia Jan Bols" worden 't hier "Eya veur Koos". 't Scheut al mooi op. Toen de stapel met ofval groot genog was hiel Koos de luzepoten d'r bie. Een beste fik waor de hele buurte zich an kon verwarmen. ,,Zo gaven ze vrogger rooksignalen", mut Roel hebben ezegd. Mar de woorde waren nog niet verstörven of twee mannen van de gemeente Borculo stunnen an de veurdeur. Met gezichten as een buuje onweer. Of Koos mar effies uut wol leggen waor as hee de vergunning had veur dat fikkien. Ene keek Koos an as of hee 'm d'r van beschuldigen 't halve darp te hebben evild en noe bezig was de andere helfte op de brandstapel te leggen.

Zien collega halen een buukien uut de borstzak, pakken 't potlood d'r bie en wol gelieke de bekeuring al uutschrieven. Mar Koos is een vernemstig mannegien. Die verkoop ie gien knollen veur citroenen en zut gelieke de mazen in 't net umme daor deur te ontsnappen. Hee wees op de dienstauto. ,,Borculo zeg ule? Dan zal ik mar is effies blauw an laoten rukken wegens huusvredebreuk. Wule zit hier in Lochem." Naodat ze mien verteld heb bint d'r nog nooit twee monde zo var lös evallen as bie die beiden. Geografische kennis is niet meer wat 't vrogger was. Zelfs niet bie de gemeente.

Ze lieten de kop hangen en vaste niet umme te kieken of ze de schoene wel epoets hadden. Koos hef d'r nooit meer iets van eheurd. Ja, nogal wiedes. Ie gaot de buurgemeente niet an de neuze hangen da-j al niet meer weten waor de grens van oew eigen gemeente lup. Ze heb d'r bie Koos en Eya nog mmar ene ekstra in eschunken die aovend. 't Zut d'r um 't strohuus heer allemaole uut umme deur een ringegien te halen.

En de gemeente leg Koos gien strobreed meer in de weg.

Groetenisse van alles en iederene op de Renderklippen met inbegrip van GAIT.