Gait van de Renderklippen

Ank in de Rama-buurte glundern van oor töt oor. Wat een verrassing! Kom ie thuus van 't bosschappen doen en wat denk ie: steet zo ongeveer de hele Floriade veur de deur. Nou ja, niet aoverdrieven Gait, mar wel viefenzeuventig rozen. De één nog mooier en rooier as de andern. Gien pampiertien d'r bie, mar ja, een echte schenker maak zich niet bekend.

De hàrtslag vlaog in ene keer nao honderdentachentig. Helemaole begriepen dee-j ze 't niet. In augustus had de teller van 't lèven bie eur de v viefenzeuventig an etik. Dat had Pieter niet ongemuuid veurbie laoten gaon. Een attente keerl, zo hef 't Knuffeltien van 't Meneertien, die daor stief naos woont, um al is een paar keer teveul onder de neuze ewreven. ,,Hee hàrk altied 't hofpad an en 't enige keer wat ie bie mekare hàrk is stukkies veur de krante." Daor wil ik 't wieter veur de res ok niet aover hebben. Ik bin inderdaod niet de beste klante van de bloemist en al helemaole niet van de rozenkwekers. Ze vleug met rooie wangen de kamer binnen waor as Pieter net in zien nachtgoed en met lodderige ogen in 't ochtendblad was edeuken. ,,Pieter jonge…….''

De res van de zin bleef eur in de kèèl stèken. ..Wat ik noe toch mee emaak hebbe'', kwamp d'r nog zachies achteran,want een viefde antenne maken eur d'r al attent op dat d'r iets scheef zat, behalve dan de rozen, want die stonnen netties rechtop. Nee, gien extra attentie van um, mar weurum zol dat ok, een dikke maond later. Mar waor dan toch die bloemen van? . Bie de tennis konnen ze eur ok niet wiezer maken. Ze slut de balle vake de goeje kante uut mar gien mense die daor viefenzeuventig rozen veur gif.

Ene keer weer thuus scheut ze 't Knuffeltien d'r op an. Die kon eur ok niet vàdder helpen. Of misschiens toch wel. Want Gerda, an de andere kante was jaorig en w arempel, die worden vandage viefenzeuventig. Ank ewaarschouwd dat de rooje bloemen veur Weiss bestemp konnen wèèn. Dat heb ze an de bloemist, die wel een kaarten had achter elaoten, deur egeven. Die halen de struuke weer op en effies later zag 't Knuffeltien um langs ''t raam schieten en bie Gerda 't hofpad inriejen. 't Bint alderkeizerse goeje buren onder mekare, allenig met de barbecue bint 't braojers, en dus zee Gerda filseteren. ,,Ie heb al bloemen ekregen. Een machtig boeket rozen hè?" ,,Rozen?", zei zee, ,,d'r is net wel iemand ewes die een bloem hef ofegeven, mar gien rozen." Jos van Gerda za-k mar zeggen of de echte Weiss a-j 't zo wilt zien, heuren 't an.

Die hef gauwer as de flits van de plietsie de buurvrouw ebeld en eur op't hàtte ebunden niet meer aover rozen te praoten. ,,Dat is een verrassing van de vente", gaf hee te kennen. En ze mos dus de kwek dichte hollen.

De rozen bint d'r ekomen, mar hoe of 't zo verkeerd kon gaon is 't Meneertien ok niet bekend. De kinder heb 't foutievee huusnummer opegeven wat ik mien niet zo goed veur kan stellen, want ze heb alderkeizers veule eleerd.

Zol dan de bloemensjaffeur de verkeerde brille op hebben ehad? Ik mudde 't veurasnog verbloemen. En Gerda was d'r mar wat blie mee. Bie Post in Uune heb ze d'r nog een stuk of wat opedrunken.

Ontvank de groetenisse van GAIT.