Gait van de Renderklippen

Ik mosse d'r van de wèke effies an denken. 't Lied wat wule zungen in de tied dat Abe Lenstra veur Heerenveen en Nederland schitteren. ,Abe is een veteraan, Abe trek zien veter aan.' Mar echt d'r umme lachen gunk niet zo best, want 't gezichte protesteren. Ja, ik mudde met de billen bloot disse keer. A-j eigenwies bint mu-j dat somtieds zwaor bezuren. Dat weet ik noe ok. Op een zundaggenmiddag wil ik met Merie nog wel is an de kuier. 't Bint vake wandelings van stilstaon en vanniejs beginnen.

Veural de leste tied is d'r veule volk op de Renderklippen. Die is in augustus op zien mooiste, alderkeizers peers,van 't zelfde niveau as ik blauw binne, en ok noe nog demuuite weerd. Mar ik dwale of. Bèter ezeg: ik dwalen of. Merie wol weer is effies nao de kudde van Niesing kieken. Of de vacht al wat dichter was eworden. Weet ik veule. De niejsgierigheid van vrouwluu is met gien peillood te vienden. 't Bint vredelievende diers, dat mut ezegd. Toen heb wule ons de trappies op eheisterd.

Merie mos zo neudig weer commentaar hebben. ,,Gait, ie heb de veter van oe linkerschoen op half zeuven hangen. Doet d'r wat an. Temee lig ie op de snufferd." Ik maken 't ule wel bekende wegwàrpgebaar. Altied dat genaol an de kop. Effies vàdderop kwamen wule 'tr Meneertien en zien Knuffeltien tegen. Tja, dan weet ie 't wel. Effies een bakkien doen veur an de weg nao de kudde. Effies nuump Merie dat, mar dan mu-j d'r wel van uut gaon dat oe de hele achternaomiddag d'r mee hen geet. Elke keer as ik iets spannends wol vertellen mos zee zo neudig nao de voet des anstoots wiezen.

Op zukke momenten bi-j d'r nao an toe umme iemand uut te veteren, mar gelet op de umgeving en 't ding wat die name draag is dat niet gebeurd. 't Meneertien is een liefhebber van de voetbal. ,,Hei-j 't ok eheurd Gait? Ze heb Epe in Wezep aover de knie elegd. Een zeuvenklapper. Ze mossen zich schamen". En toen worden mien reactie fataal. Ik wol een schup onder 't dikste ende van de rugge verbeelden, haoken met de rechter voet in de veter van de linker schoen en landen met veule geraos. Alles wat nog heel op de taofel stun lag kapot op de grond. ,,Ik hadde mien biertien gelukkig net op", heuren ik 't Meneertien nog zeggen.

Daornao worden 't mien zwàt veur de ogen. Ze bint met mien op huus an eheisterd naodat zo veule ebleken was dat ik niks tebreuken hadde. Wel driekwart van 't gezichte opezwollen en een onwillige knie. En daor trök mien Merie toch van leer, umme dichte bie de schoen te blieven. ,Eigenwieze knuppel. Zelfgereide egotripper' en meer van dat fraais.'t Raken mien niet meer, want as gevallen man was mien de eer al ontneumen. Toen ze zag dat ik veule piene leed kwam de vrouwelijke zachtheid gelukkig nao baoven en hef ze mien 't leed helpen verzachten. 't Is mien noe wel dudelijk da-j met een lösse veter flink te passe kunt komen a-j 't dink niet gelieke vaste maak. Wie de schoen pas trok 'm an en in dit geval hoef ik mar in de spiegel te loeren. Luu, Gait mag dan noe Hermen van 't Hinkelen wèèn, ik wens ule een mooie wèke toe.

GAIT.