Gait van de Renderklippen

De kapster van Merie en Annegien was disse mâân een gevaor veur zichzelf én veur eur klanten. Umme 't anders te zeggen: zee was zichzelf niet. Elke keer dwalen eur gedachten af nao 't begin van de dag toen ze zich lillijk had emaak aover die verhipte vente uut de buurte met Jantien van bie eur naos veurop. Veur de zoveulste keer 't hofpad vol met appels die ze van de bomen hadden egooid en de meesten lagen ekneus in 't hofpad. Ze hef kleine teenties, Mientien, en wol d'r gien narigheid aover hebben, mar elke keer de kwaojigheid wegspulen schut ok niet op. Noe was de maote vol. Ze liep deur, drééjen zich umme, greep de grootste bellefleur die ze veur de voete had en gooien 't dink aover de hegge in de tuin van de buren. Wit van schrik bleef ze staon. Rinkeldekinkel….Ie hadden niet veule fantasie neudig umme te raon wat die worp van eur teweeg had ebracht. Dwàrs deurde ruten van de buurvrouw. Gien tied meer umme uutkleg te geven want de eerste klanten stunnen al zo ongeveer veur de deure. 't Zat eur helemaole niet lekker. Wat zeg ik: ze knippen met een knoop in de mage. Dat ze niet ene van de dames een stuk van de oren hef ejens mag in de krante, mar dat dut 't noe toch al. Merie beschouwt ze zon bettien as eur tweede moe. Die durven ze 't wel te vertellen. Want a-j iets hard op zeg dan gif dat opluchting. Merie heuren 't allemaole geduldig an. Ze kon ok muuijlijk anders met de schere zo dicht bie-t gezichte. ,,Ik denke dat 't wel mee völt.Ik onderschatte die appels van oe niet, mar da-j daormee zo mar dwars deur een rute gooit wil d'r bie mien niet in. Ie vertellen mien net nog dat de buren dubbele glazen heb laoten zetten. Dat kan dan nao mien dunk al helemaole niet met ene van die verboden vruchten." 't Gaf Mientien wel iets meer lucht, mar helemaole lekker zat 't nog steeds niet. Ze was blie dat ze an 't ende van de middag op huus an kon. 't Knip en plukwâârk in de salon was zonder ongelukken verlopen. Dat had d'r ok niet bie ekund. 't Eerste wat ze deej nao 't stille zetten van eur autogien was de gang nao Canossa, in dit geval nao de buurvrouwe. Wat 't ok kosten, ze wol de scha metene uutkeren. ,,Komp d'r in Mientien. Foi deerne wat bi-j wit umme de neuze. Vuul ie oe wel goed deerntien?" Nee, dat dee-j ze niet. Ze begun stamelend met: de rute…….Wieter kwamp ze niet. ,,Ok toevallig da-j dat woord nuump. Ik hebbe net Jan d'r op an espreuken dat hee aoveral klussies dut, mar thuus niet veur uut te branden is. Nemp noe de rute die de glaskerels al wèken geleeen tegen 't huus an heb ezet. Die löt hee mar staon. En laot net vanmâân dat olde geval ok nog esprungen wèèn? Hee is d'r zelf ok van eschrukken en is noe op weg umme de boel of te voeren." Mientien worden op slag tien pond lichter. Ze hef de gebeurtenis van 's mââns uut eleg en de buurjonge mar niet teveule benuump. Dat hoeven ok egees niet, want de buurvrouw had an een half woord genog. Jantien mos uut schole deur de zoere appel hen bieten. Dat worden de moderne versie van klits klats klanderen van de ene bil op de anderen. Bie Mientien onder de schere loop ie gien gevaor meer.

GAIT.