Gait van de Renderklippen

Veur Annie steet de Veluwe al heel lange op nummer één. En angezien die uut 't brons gruun eikenhout kump is dat iets um niet zo mar aover hen te stappen. Want een Limburger is trots op zien of eur eigen mooie umgeving. Annie dan is niet meer van de jongsten. Die hef in 't lèven genog mee emaak umme een oordeel te kunnen vellen. Noe ku-j dinge graag willen, mar 't mut ok kunnen. Zee hef gien riebewies en is dus van de parmetaotsie afhankelijk umme disse kante uut te kunnen komen. Daor bi-j klaor mee en eigenlijk ok weer helemaole niet, want iederene hef zien eigen besognes. Noe zit bie Annie 't verstand niet in de grote teen. Tegen 't ende van de veurege jaorgang worden 't heimwee nao de Veluwe eur te groot.

Op Niejjaorsdag zat ze te rikraojen hoe 't veur menare te kriegen. ,,De vinger an de pols hollen deerne", speulen eur tussen de euliebrabben en de appelflappen deur de gedachten. En dat bracht letterlijk de oplössing. Ze viel, hiel de vingers tegen de pols an en….te broaken zei ome dokter. Een tillefoontje nao de oldste dochter die hier is neer estreken en ze worden op ehaald. 't Was ondanks de piene en de armlastigheid een hele mooie wèke veur eur. Mar ja, ze mos veur 't nao behandelen toch weer nao Limburg terug. En zo klongelen ze dit jaor wieter deur. 't Kwam d'r mar steeds niet van um de aoversteek weer te maken. De pols van de rechter hand was wat scheef ezet en daormee zol zee't op eur beurte scheef kriegen met de medische troepen. Kottens bie de supermark zag ze op de ruten een plakaat hangen waormee ze 't volk buten Gelderland wilt verlekkeren umme nao de Veluwe te komen. Bossen, hei en waterpetiejen…Annie gubk wat kotter bie 't venster staon umme ‚t goed te kunnen lèzen en…klabats….daor lag ze. Middenin een plasse met water. Gelieke had ze wel deur dat 't niet bie een paar blauwe plekken was ebleven. En ie holt 't niet veur waor: de linker pols uut mekare. Niet zo'n lelijke breuk as op niejjaorsdag mar bezundere dinge bewaar ie ok veur bezundere gelegenheden. In elk geval is 't genezingsproces op de Veluwe weer op epak. Noe zit 't wat dat angeet wat tegen. Op eur plekkien in Epe bint ze de boel an 't verniejen. Dubbelglas d'r in, de hele boel op de kop. Ze is zelfs veur een dag uurbesteed in de buurte. Wieter veur de res een bonke tocht deur de keet, daor zol een olifant nog verkelt van raken. De Veluwe viel van één met een rot vaart weer nao tien terugge. Annie hef trouwens te heuren ekregen dat ze niet van die meratten uut hoef te halen en ok op elk ander moment mag komen. Dit veurdat ze van de hande op de voete aover geet za-k mar zeggen. Ze zult eur d'r wel aover polsen, want dat kan figuurlijk vanzelf nog wel. Umme 't anders te zeggen: Annie hoef gien knieval veur de Veluwe meer te doen.

Alle gekheid op een stökkien: met de tweede pols geet 't ok al weer een bettien bèter. Ze zurt de humor d'r nog wel van in, wis nao de plekke des onheils zo as ze dat nuump en zeg: ik bin op de Veluwe noe kort verband vriewilligster. Ie heb in de geschiedenis de val van de muur in Berlijn: dit is 't jaor van de val in Limburg. Bèterschap veur alle brèkebenen en een mooie zomer. GAIT