Gait van de Renderklippen

Nederlanders staot niet in de Top Tien as 't umme fooien geet, mar 't Meneertien en Wil van Roel za-k mar zeggen bint daorop een uutzundering.Al was 't bie ons schrievertien toch weer een tikkeltien anders. Die zol jaoren geleden veur 't eerste met de vliegmesien. Hee stun stief van de vliegangst. Worden al misselijk op de keukentrap, mar 't Knuffeltien gaf 'm te kennen dat wat d'r ok gebeuren zee wel mee zol gaon nao 't Gardameer. Dan blif d'r veur een ventien op vriejersvoete niet zo heel veule keus. Hoe dichter hee bie Schiphol kwam hoe beroerder of hee werd. ''Nemp mar een kop koffie", zei zee. De mage drééjen 'm. Elke keer as hee nao buten keek zag hee toestellen ofdalen en weer optrekken. Wit um de neuze ofrèkenen. Op een bedrag van twee gulden gaf hee acht gulden fooi. 't Knuffeltien hef toen zitten twiefelen of ze met zo'n verkwistende kerel wel vàdder mis gaon. 't Vliegtuug had ok nog te maken met een alderkeizerse tegenwind. 't Leek wel een luchtschommel.

't Meneertien hef de hele vlucht zien eigen schoene zitten bekieken. ..Nooit weer", mut hee hebben ezegd in Verona. Mar ja, ze mossen ok weer terug. Dat ging een stuk bèter. Baovendien hef zee toen mar de koffie betaald. En in de dik vieftig jao daornao is ze de zelfbenuumde schatbewaarder ebleven. Hee is aover zien vliegangste hen egruuid en hef inmiddels al meer dan honderd vluchten achter de knopen aover de hele aardkloot hen. Bie Wil van Roel zat 't anders in mekare. Die was net as 't Meneertien jong en onervaren. Een zwierige Limburgse deerne die hoteldebotel was eraak op een heikneuter van de Veluwe. En dan ok nog saampies nao Joegoslavië toen daor nog sprake van was en Tito de wind d'r stevig onder had. Wat een avontuur. Of zee ok vliegangst had weet ik niet, mar ze bint met eur autogien dat hele ende nao de Serven ejaag. Onderweggens vake stoppen. Dat was niet umme te tanken naodat ze mien verteld heb. A-j zoas Roel zo'n leuke deerne naos oe op de stoel heb zitten dan zit oe 't stuur lelijk in de weg. En zo verliefd ku-j niet wèèn of dat hol ie vaste. Hee was ommenullig hendig in bedenken weurumme of ze elke keer de auto an de kante mossen zetten. An 't voertuug mankeren helemaole niks mar Wil zol denken dat ze in een barrel was estap.

Wieter veur de res een geweldige vakantie. Ene met een dienstwillige dinar. Die stun toen nog leger as vandage de dag. Ie krieg d'r noe zo ongeveer honderdenviefentwintig van veur ene euro, toen in de tied van de gulden was 't nog slimmer. Hele vodsen pampier ha-j neudig umme iets of te rèkenen. Ik denke dat 'tolde pampier nog meer opbracht dan 't geld daor. De beije verliefden hadden 't geweldig nao de zin. Niet allenig Roel mar ok Wil was hoteldebotel eraak. In Duitsland bie tanken en effies wat drinken. Wil rèkenen wel of. Ze greep in de knippe en pakken een stapeltien pampier en gaf dat an de ober. Die zetten grote ogen op en beug as een knipmes. Viefentwintig mark fooi veur twee glaassies fris. "Wat doe'j noe dan?', stamelen Roel. Wie zit niet meer in Servië." Op dat gebied gien weg terug en die nao Nederland heb ze gewoon evunden.

GAIT.