Gait van de Renderklippen

Gelieke in 't nieje jaor al van de kaart. Bèter ezeg: van de kaart of! Of nog bèter: van de bankpas. En wat kan een mense daor onpasselijk van raken. Ik missen 't ding toen ik op 't darp an wol gaon umme Merie, 't huus en 't huwelijk op te fleuren met een bloeme. A-j op een haor nao vieftiog jaor met mekare verknup bint dan kom ie d'r achterv da-j met mekaar niet zonder mekaar kunt. Tieden verandert. Lulof Dalhuisen, die de baovenstem löt heuren en da's niet niks, kan d'r uule alles aover vertellen. Hee stop as ambtenaar van de burgerlijkje stand umdat de één nao de ander bie 'm terug kwam. ,,Dan doe ik 't niet goed", zol hee kunnen menen. Ik denke dat hee 't juus zó goed dut dat ze graag nog een keer deur 'm in de echt wilt worden verbunden. Temee stèèk de ambtenaren mekare de loef of en maak ze reclame in de zin van: twee veur de pries van ene.

Terug nao de bloemen en nao Merie. Veurdat ik op de fietse stappen effies in de portemetniks loeren of d'r nog genog in zat veur een flinke struke. A-j iets doet dan mu-j 't goed doen heb vader Albert en moeder Dien mien eleerd en daor probeer ik mien an te hollen. Angezien bie ons Merie de dikkedeur-grootandeelholder is kom ik an uutgeven niet vake toe. Dat 't volges Merie te maken hef met misplaatste zunigheid mag ule zelf op weerde taxeren. Ik heb 't niet zo op dat plestik gedoe. De kaarte in de gleuf stèken, gedag zeggen tegen een deerntien achter de kassa en….vergèten umme 't dink d'r weer uut te halen. Niks weerd.

Halverwège de Klippen en 't darp scheut mien dat weer in de gedachten. Ik had de bankpasse toch wel bie de pompe uut 't kassien ehaald? Van de fietse of, de knippe uut de kontzak en….binnen een tel of wat de schrik in de bene. Gien pas! Ik weer op huus an. Alles op de kop ezet. Ik heb de vrouwe mar niet verteld met welke bosschap ik mien zelf op pad had estuurd. Annegien d'r bie. "Va, denk noe is nao. Kiek is wanneer ie veur de leste keer geld uut heb egeven." Merie d'r weer tussen met de nebbe: as 't veur een bloeme is ewes begin dan mar bie een jaor of wat geleden. En dat dee-j nog ekstra veule pien. Mien jaor was al nao zien grootjen veurdat 't zich goed en wel had anemeld. Die pompe was inderdaod de leste keer en dat was toch al weer een dag of wat geleden.

Ik wol metene alles laoten blokkeren. ,, 't Verstand hoef niet meer, want dat zit al op slot", mos Merie nog een bettien ekstra pekel in de wond gooien. Nao een poossien was ik weer in staot umme terug te denken. Mar wacht is. Ik hadde gister nog 't nummer van de banke op een formulier eschreven. Dus die kaarte kon niet var weg wèèn. Bouffon,de Franse bulldog van Annegien, maken mien dudelijk hóe dicht bie. Die zat te schooien umme kuukies, zetten 'm verontwaardigdin de achteruut en liep met zien stompe snuutien tegen de verwarmingsbuize. Hee blaffen van au en in de bek een kaarte met veule blauw. 't Leek op 't spellegien van ie zitten warm. Steeds dichter bie. Amper een meter van 't buro had hee 't drama opelös. De kaarte was mien kennelijk van 't buro ofescheuten. Iederene blie en Bouffon niet minder met twee kuukies.

GAIT.